Η σταδιακή αντικατάσταση του 20% της παγκόσμιας κατανάλωσης βοείου κρέατος με τις λεγόμενες «μικροβιακές» πρωτεΐνες, οι οποίες αναπαράγουν την υφή του κρέατος, θα μπορούσε να μειώσει στο μισό τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) και την αποψίλωση των δασών που συνδέονται με τη γεωργία έως το 2050, σύμφωνα με μελέτη που δημοσιεύτηκε. την Τετάρτη στο επιστημονικό περιοδικό Nature.
Με βάση τις τρέχουσες προβλέψεις για την αύξηση του πληθυσμού και τη ζήτηση τροφίμων, η αντικατάσταση του μισού της κατανάλωσης κόκκινου κρέατος με μικροβιακές πρωτεΐνες, που καλλιεργούνται σε δοχεία από ανοξείδωτο χάλυβα, θα μειώσει την απώλεια δέντρων και τη ρύπανση από CO2 περισσότερο από 80%, υπολόγισαν οι συγγραφείς σε μια πρόσφατη μελέτη.
«Με σχετικά μικρή αλλαγή στην κατανάλωση κρέατος μηρυκαστικών, οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από την αποψίλωση των τροπικών δασών θα μπορούσαν να μειωθούν σημαντικά», δήλωσε στο AFP ( PIK) ο Florian Humpenoder, ανώτερος ερευνητής στο Ινστιτούτο του Potsdam για την Έρευνα των Επιπτώσεων της Κλιματικής Αλλαγής.
«Αυτή είναι μια σημαντική συμβολή στην επίτευξη των στόχων της Συμφωνίας του Παρισιού για το κλίμα», είπε.
Τρεις βασικές εκθέσεις που δημοσιεύθηκαν από τη Διακυβερνητική Επιτροπή των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (IPPC) τον Αύγουστο του 2021, τον Φεβρουάριο 2022 και τον Απρίλιο του 2022 έδειξαν, με ανησυχητικό τρόπο, ότι ο θεμελιώδης στόχος της Συμφωνίας του Παρισιού του 2015, δηλαδή ο περιορισμός της υπερθέρμανσης του πλανήτη κάτω από τους 2 βαθμούς Κελσίου, απειλείται σοβαρά σε σχέση με την προβιομηχανική περίοδο,.
Το παγκόσμιο σύστημα τροφίμων είναι υπεύθυνο για περίπου το ένα τρίτο των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και η παραγωγή βόειου κρέατος είναι ο κύριος παράγοντας που συμβάλλει στον αγροτικό τομέα, σημειώνει η μελέτη.
Η κτηνοτροφία συμβάλλει με δύο τρόπους σε αυτή την κατάσταση. Αφενός, οδηγεί στην καταστροφή των τροπικών δασών (τα οποία διαφορετικά θα απορροφούσαν CO2) για τη δημιουργία βοσκοτόπων και καλλιέργειες (σόγια και άλλα) για τα βοοειδή.
Από την άλλη πλευρά, μέσω της διαδικασίας πέψης, τα μηρυκαστικά αποτελούν κύρια πηγή μεθανίου, ενός αερίου θερμοκηπίου 30 φορές ισχυρότερο από το CO2 σε μια χρονική κλίμακα 100 ετών.
