Σε μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης, η Τίνα Μιχαηλίδου μίλησε για την έως τώρα πορεία της στον χώρο των media, τα εμπόδια και τις προκλήσεις που βρέθηκαν στον δρόμο της αλλά και για την τοξική πλευρά του επαγγέλματος.
«Φυσικά και έχω βιώσει στο πετσί μου την τοξική πλευρά της δημοσιογραφίας. Χρόνια μετά λέω ότι έπρεπε να γίνουν γιατί, αν δεν γίνονταν, δεν θα ήμουν αυτή που είμαι σήμερα. Ευγνωμονώ σήμερα τους ανθρώπους που μου φέρθηκαν τοξικά ή άσχημα ή ναρκισσιστικά», σημειώνει η Τίνα Μιχαηλίδου και προσθέτει:
«Με βοήθησαν να βρω τη δύναμή μου, να πατήσω στα πόδια μου, να δημιουργήσω τη δική μου εταιρεία επικοινωνίας. Τους ευγνωμονώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Μακάρι, αν το βλέπαμε όλοι σαν εξελικτικό πεδίο, να βγαίναμε καλύτεροι».
Χρειάστηκε να φύγεις ποτέ από κάποια δουλειά λόγω μιας κακοποιητικής συμπεριφοράς;
«Φυσικά. Την ώρα που το βιώνεις είναι ό,τι πιο δραματικό σου συμβαίνει. Να ακούσεις τον άλλον να σου λέει “έννοια σου και έρχεται η συντέλειά σου, όπως σε έφτιαξα θα σε καταστρέψω”. Προφανώς, εκείνη τη στιγμή -ειδικά μικρότερος- νιώθεις ότι ήρθε το τέλος, ότι χάνεις τη δουλειά σου, ότι μένει εκτός. Απλά η πορεία και ο χρόνος δείχνουν τι είναι ο καθένας», απαντά η δημοσιογράφος.
«Πλέον αντιλαμβάνομαι ότι έπρεπε να περάσω από αυτά τα στάδια για να μπορώ να σου μιλάω με ηρεμία. Όταν το βιώνεις, και θυμός υπάρχει και νεύρα και παράπονο. Φυσικά έχω φύγει από δουλειές που αγαπούσα πολύ, αλλά πρέπει να βάζουμε τα όριά μας σε έναν βαθμό που να μην πληγώνεται η αξιοπρέπειά μας.
Το γεγονός ότι δεν ανέχτηκα συμπεριφορές ήταν επειδή ξεπεράστηκαν τα όριά μου και έπρεπε να φύγω. Όλα αυτά τα χρόνια δεν έπεσε ποτέ στην παγίδα του να γλείψω για να υπάρχω. Αυτό για μένα είναι μεγάλο παράσημο. Προτιμώ να κάνω αργά βήματα», καταλήγει επί του θέματος η Τίνα Μιχαηλίδου.
