Με αφορμή τη νέα θεατρική τους συνύπαρξη, ο Αιμίλιος Χειλάκης και η Αθηνά Μαξίμου παραχώρησαν συνέντευξη στο νέο τεύχος του περιοδικού ΟΚ! και τον δημοσιογράφο Γιώργο Πράσινο.
Αιμίλιε, είχες άγρια εφηβεία;
Όχι τόσο. Ήμουν πολύ σκληρό παιδί, ήμασταν παιδιά που πρώτα πλακωνόμασταν και μετά κοιταζόμασταν και λέγαμε “α, άντεξες; Είσαι φίλος μου”. Όχι όμως αυτό το χυδαίο ξύλο που πέφτει τώρα, αλλά αυτά τα κεφαλοκλειδώματα, το ποιος θα δείξει τη δύναμη του. Με ηρέμησε η διαδικασία να ασχοληθώ με την υποκριτική. Μεγάλωσα στο κέντρο της Αθήνας, μετακόμισε η οικογένεια στην Αγία Παρασκευή και, επειδή άλλαξα σχολείο, ο τρόπος για να κοινωνικοποιηθώ στη Β’ Λυκείου ήταν να μπω στη θεατρική ομάδα.
Εκεί ξεκίνησε η αντίληψη μου για το τι είναι υποκριτική. Στο σπίτι, ήμασταν μια οικογένεια με δυο αγόρια, η μαμά οικοκυρικά, ο μπαμπάς ήταν αξιωματικός της Ελληνικής Αστυνομίας, ο οποίος αποστρατεύτηκε νωρίς. Ήταν αυστηρός ως ιδιότητα, δεν είχε φέρει ποτέ τη στολή στο σπίτι.
Τον Ιανουάριο έφυγε από τη ζωή η μητέρα σου. Πως το αντιμετώπισες;
Αυτό που θα σου πω, θα το καταλάβουν όσοι έχουν χάσει κάποιον γονιό. Εγώ ακόμη δεν έχω μπει στη φάση της απώλειας, είμαι στη φάση της απουσίας. Δεν έχω αποδεχθεί ότι έχει πεθάνει.
Στην κηδεία, με βαθιά γνώση, πήρα το φτυάρι και σκέπασα τα πόδια της για να μην κρυώνει. Έτσι μου βγήκε.
Πηγή: zappit.gr
