21/09/2021

Αυτά είναι τα νέα μέτρα που θα ισχύουν από αύριο -Τι αλλάζει

Αλλάζει από αύριο, Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου, η καθημερινότητα για τους ανεμβολίαστους πολίτες, καθώς τίθενται σε ισχύ νέα, πιο αυστηρά μέτρα για την είσοδό τους σε κλειστούς χώρους εστίασης και ψυχαγωγίας.

Σύμφωνα με τα μέτρα που είχε ανακοινώσει η κυβέρνηση στα τέλη Αυγούστου, από τη Δευτέρα σε κάποιες δραστηριότητες θα έχουν πρόσβαση αποκλειστικά οι εμβολιασμένοι και οι νοσήσαντες, ενώ σε άλλες επιτρέπεται και σε ανεμβολίαστους, με την προϋπόθεση να επιδείξουν αρνητικό rapid test ή PCR 48 ωρών, το κόστος των οποίων θα επιβαρύνει τους ίδιους.

Τα μέτρα δημοσιεύθηκαν σε ΦΕΚ και θα ισχύσουν από τις 06:00 π.μ. της Δευτέρας 13 Σεπτεμβρίου έως και τη Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου στις 06:00 π.μ.

Πώς θα λειτουργούν οι κλειστοί χώροι
Σε κλειστούς χώρους εστίασης (καφέ, μπαρ, εστιατόρια, ταβέρνες, κλαμπ, κέντρα διασκέδασης) θα μπορούν να μπαίνουν μόνον εμβολιασμένοι και νοσήσαντες (έως 6 μήνες από τη διάγνωση). Θα γίνεται έλεγχος βεβαίωσης εμβολιασμού ή νόσησης και έλεγχος ταυτοπροσωπίας στην είσοδο της επιχείρησης με την εφαρμογή covid free app.

Σε όλους τους υπόλοιπους κλειστούς χώρους εργασίας, ο εργοδότης, βάσει νόμου, έχει δικαίωμα να γνωρίζει ποιοι από τους εργαζομένους του έχουν εμβολιαστεί.

Στους κλειστούς και ανοιχτούς χώρους γηπέδων θα επιτρέπεται η είσοδος μόνο σε εμβολιασμένους και νοσήσαντες (έως 6 μήνες από τη νόσηση).

Σε κλειστούς χώρους θεάτρων, σινεμά, μουσείων και αρχαιολογικών χώρων θα επιτρέπεται η είσοδος σε εμβολιασμένους, νοσήσαντες (έως 6 μήνες από τη διάγνωση) και ανεμβολίαστους που έχουν πραγματοποιήσει εργαστηριακό rapid test αντιγόνου έως 48 ώρες πριν.

Στα κλειστά γυμναστήρια θα μπορούν να μπαίνουν εμβολιασμένοι, νοσήσαντες (έως 6 μήνες από τη διάγνωση) και ανεμβολίαστοι που έχουν πραγματοποιήσει εργαστηριακό rapid test αντιγόνου έως 48 ώρες πριν. Και σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να γίνεται έλεγχος βεβαίωσης εμβολιασμού, νόσησης, αρνητικού τεστ και έλεγχος ταυτοπροσωπίας στην είσοδο της επιχείρησης με την εφαρμογή covid free app.

Τι ισχύει για ανεμβολίαστους εργαζόμενους, μαθητές και φοιτητές
Υπενθυμίζεται επίσης ότι από αύριο, Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου, μέχρι και την 31η Μαρτίου του 2022:

Οι ανεμβολίαστοι εργαζόμενοι σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα θα πρέπει να κάνουν ένα εργαστηριακό τεστ στον ιδιωτικό τομέα κάθε εβδομάδα με κόστος 10 ευρώ, που θα καλύπτεται από τους ίδιους.

Επίσης, καθίστανται πλέον υποχρεωτικά τα δύο rapid test την εβδομάδα για ανεμβολίαστους εκπαιδευτικούς. Τα self test για τους μαθητές θα γίνονται δύο φορές την εβδομάδα (προ Τρίτης και Παρασκευής), θα διατίθενται δωρεάν και θα πρέπει να δηλώνονται υποχρεωτικά στην πλατφόρμα self-testing.gov.gr. Για τους φοιτητές απαιτούνται 2 εργαστηριακά rapid tests αντιγόνου την εβδομάδα, που πραγματοποιούνται αποκλειστικά σε ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα, με δαπάνη του φοιτητή, 10 ευρώ/τεστ.
Εκτός από τους εκπαιδευτικούς, και οι ακαδημαϊκοί, οι εργαζόμενοι σε τουρισμό, εστίαση, τηλεοπτικές, κινηματογραφικές, θεατρικές, μουσικές και χορευτικές παραγωγές, που δεν έχουν κάνει το εμβόλιο, θα υποχρεούνται να προσκομίζουν στην εργασία τους δύο αρνητικά τεστ την εβδομάδα, τα οποία θα έχουν πληρώσει οι ίδιοι.
Όσοι ταξιδεύουν με οποιοδήποτε μέσο μέσα στη χώρα θα πρέπει να προσκομίζουν αρνητικό rapid test που έχει γίνει τουλάχιστον 48 ώρες πριν από τη μετακίνησή τους, ενώ δεν θα μπορούν να προσέρχονται σε δημόσιες δομές για να πραγματοποιούν δωρεάν τεστ Covid πριν ταξιδέψουν.
Στα 10 ευρώ η ανώτατη τιμή του rapid test

Υπενθυμίζεται ότι την περασμένη Παρασκευή δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ η νέα απόφαση για με τον καθορισμό των ανώτατων τιμών σε αγαθά και υπηρεσίες για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας που σχετίζονται άμεσα με την πρόληψη και τη διάγνωση του κορωνοϊού SARS-CoV2.

Στην απόφαση προβλέπονται αναλυτικά τα ακόλουθα:

Άρθρο 1

Ανώτατα όρια τιμών χρέωσης παροχής αγαθών και υπηρεσιών που συνέχονται με την ανίχνευση του κορωνοϊού COVID-19

Ορίζονται ως ανώτατα όρια τιμών πώλησης αγαθών και παροχής υπηρεσιών, μη συνυπολογιζομένου σε αυτά του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Φ.Π.Α), τα ακόλουθα:

1) Για το τεστ ανίχνευσης του κορωνοϊού SARS-CoV-2 με τη μέθοδο μοριακού ελέγχου Real Time – PCR:

α) ως ανώτατο όριο τιμής χρέωσης παροχής υπηρεσίας (ανάλυση δείγματος κ.λπ.), περιλαμβανόμενων των απαιτούμενων αντιδραστηρίων και αναλώσιμων υλικών, το ποσό των σαράντα ευρώ (40 €) και

β) ως ανώτατο όριο τιμής χρέωσης της δειγματοληψίας στα ιδιωτικά διαγνωστικά εργαστήρια και στις ιδιωτικές κλινικές, το ποσό των είκοσι ευρώ (20 €).

2) Για το τεστ ανίχνευσης αντιγόνου του κορωνοϊού SARS-CoV-2 με τη μέθοδο ταχείας δοκιμασίας (rapid test) ως ανώτατο όριο του αθροίσματος της τιμής χρέωσης παροχής υπηρεσίας (ανάλυση κ.λπ.), περιλαμβανόμενων των απαιτούμενων αντιδραστηρίων και αναλώσιμων υλικών, και της δειγματοληψίας στα ιδιωτικά διαγνωστικά εργαστήρια, στις ιδιωτικές κλινικές και σε κάθε άλλο σημείο λιανικής πώλησης το ποσό των δέκα ευρώ (10 €).

4) Οι επιχειρήσεις που προσφέρουν τις παραπάνω υπηρεσίες και αγαθά, οφείλουν να αναρτήσουν σε εμφανές για το κοινό σημείο και στις ιστοσελίδες τους, τιμοκατάλογο που θα περιλαμβάνει και θα αναφέρει ευκρινώς τις ως άνω προβλεπόμενες ανώτατες τιμές.

5) Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με όσα ορίζονται στις περ. 1 και 2, επιβάλλεται από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα διοικητικό πρόστιμο ύψους πέντε χιλιάδων ευρώ (5.000 €).

6) Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με όσα ορίζονται στην περ. 4, επιβάλλεται από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα διοικητικό πρόστιμο ύψους χιλίων ευρώ (1.000 €).

10 ερωτήσεις – απαντήσεις για τα νέα μέτρα
1. Γιατί υπάρχουν διαφοροποιήσεις στην πρόσβαση σε κάθε χώρο και δεν ισχύουν ενιαίοι κανόνες;

Η διαφοροποίηση σχετίζεται με τον βαθμό αναγκαιότητας κάθε δραστηριότητας για τον άνθρωπο. Σε απολύτως αναγκαίες για την ζωή των πολιτών δομές, όπως υγειονομικές και σούπερ μάρκετ, δεν μπορεί να υπάρξει περιορισμός στην πρόσβαση, αλλά μόνο μέτρα προφύλαξης.

2. Γιατί δεν υπάρχουν μέτρα για τις Εκκλησίες;

Οι χώροι λατρείας, όπου εκδηλώνεται η θρησκευτική πίστη, δεν μπορεί να εξομοιώνεται με ένα κοινό κατάστημα, αλλά προσιδιάζει στις αναγκαίες δομές. Εφαρμόζονται, πάντως, περιορισμοί με υποχρεωτική χρήση μάσκας από τους πιστούς, με ένα άτομο ανά 15 τετραγωνικά μέτρα και μέγιστο αριθμό 100 πιστών.

3. Γιατί διακρίνονται οι χώροι εστίασης από τους χώρους πολιτισμού;

Υπάρχουν δύο λόγοι που διαφοροποιούν τα εστιάτορα, τα καφέ – μπαρ από τα μουσεία, τους αρχαιολογικούς χώρους, τα θέατρα και τους κινηματογράφους. Ο πρώτος είναι ότι η πρόσβαση στον πολιτισμό συνιστά στοιχείο ανάπτυξης της προσωπικότητας μας και άρα θα πρέπει να διασφαλίζονται όροι ευρύτερης δυνατής πρόσβασης. Ο δεύτερος είναι ότι στους χώρους πολιτισμού οι επισκέπτες και οι επισκέπτριες  φορούν μάσκα και καταρχήν δεν συνομιλούν.

4. Γιατί δεν επιτρέπεται πρόσβαση στην εστίαση σε ανεμβολιαστους πολίτες με τεστ;

Το τεστ αποτελεί τη φωτογραφία μιας στιγμής σε σχέση με τον ιό. Είναι απολύτως δυνατόν κάποιος να έχει νοσήσει και το τεστ προ 24 ωρών να είναι αρνητικό, είτε επειδή εμπίπτει στο όριο τους στατιστικού λάθους είτε επειδή νόσησε μετά το τεστ. Συνεπώς, μόνο όπου βρίσκονται αποκλειστικά άτομα που έχουν αναπτύξει αντισώματα, δηλαδή εμβολιασμένοι και νοσήσαντες, διασφαλίζεται ένα σχετικά πιο ασφαλές περιβάλλον, ιδίως μάλιστα σε μέρη όπου οι πελάτες δεν φορούν μάσκα.

5. Πώς εξηγείται να συνυπάρχουν στον ίδιο χώρο εστίασης θαμώνες μόνο εμβολιασμένοι, αλλά και εργαζόμενοι που δεν είναι υποχρεωτικά εμβολιασμένοι;

Δεν είναι η ίδια η φύση της παρουσίας των δύο κατηγοριών προσώπων. Οι θαμώνες βρίσκονται στον χώρο για αμιγή ψυχαγωγία, ενώ οι εργαζόμενοι ασκούν μια αναγκαία για την επιβίωσή τους λειτουργία. Άρα η διαφοροποίηση αναγκαίου και μη αναγκαίου είναι προφανής. Επιπλέον, οι ανεμβολίαστοι/-ες εργαζόμενοι/-ες στα καταστήματα αυτά τηρούν πολύ αυστηρούς όρους προφύλαξης με δύο τεστ εβδομαδιαία και υποχρεωτική χρήση μάσκας καθολη τη διάρκεια της βάρδιας τους.

6. Γιατί σε ορισμένους χώρους οι εργαζόμενοι και οι εργαζομενες υποχρεούνται σε δύο τεστ εβδομαδιαία και σε άλλους ένα;

Ο αριθμός των απαιτούμενων εργαστηριακών τεστ εξαρτάται από τη μεταδοτικότητα που παρουσιάζει κάθε χώρος εργασίας, σε σχέση είτε με τον συγχρωτισμό που αναπτύσσεται, είτε με την αμεσότητα στην επαφή πελατών και εργαζομένων, είτε με την επαφή των εργαζομένων με μέσα και υλικά, όπως φαγώσιμα είδη. Εύλογο είναι για αυτό να απαιτούνται δύο τεστ για εκπαιδευτικές δομές και χώρους εστίασης και ένα σε λιγότερους επικίνδυνους χώρους εργασίας.

7. Θα πρέπει να επεκταθεί η υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού και σε άλλες κατηγορίες πληθυσμού;

Ο εμβολιασμός αποτελεί το πλέον ισχυρό όπλο ευρείας κλίμακας κατά της πανδημίας. Δυστυχώς, η σταδιακά φθίνουσα ζήτηση έχει ως αποτέλεσμα να απέχουμε ακόμη από τον στόχο που θα μας οδηγήσει σε ανοσία πληθυσμού. Το πρώτο βήμα του υποχρεωτικού εμβολιασμού περιελάμβανε τους εργαζόμενους/-ες σε δομές φροντίδας ηλικιωμένων, δομές φροντίδας ΑμεΑ και υγειονομικές δομές, για λόγους που είναι προφανείς.

Το ενδεχόμενο να επεκταθεί η υποχρεωτικότητα και σε άλλες κατηγορίες πληθυσμού, ιδίως όσων εργάζονται σε πεδία εν δυνάμει υπερμετάδοσης ή σε κρίσιμες για τη χώρα υποδομές, παραμένει ανοιχτό και θα αξιολογηθεί σε συνάρτηση με τα ποσοστά του εμβολιασμού που θα προκύπτουν σε κάθε κατηγορία και τις εκάστοτε ανάγκες, δεδομένου, μάλιστα, ότι τα εμβόλια σταδιακά λαμβάνουν οριστική άδεια, όπως συνέβη με το εμβόλιο της Pfizer από τον Εθνικό Οργανισμό Φαρμάκων των Η.Π.Α..

8. Είναι τα μέτρα αντισυνταγματικά;

Το Κράτος, σύμφωνα με το Σύνταγμα, οφείλει να μεριμνά για την υγεία των πολιτών και δικαιούται να αξιώνει από όλους τους πολίτες την εκπλήρωση του χρέους κοινωνικής αλληλεγγύης. Η ιδιωτική αυτονομία δεν μπορεί να φτάνει στο σημείο να τίθεται σε κίνδυνο η δημόσια υγεία και η ευημερία της χώρας.

Τα μέτρα που έχουν ληφθεί τηρούν το αναγκαίο μέτρο και είναι σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας. Ο μεν υποχρεωτικός εμβολιασμός περιορίζεται όπου κρίνεται ότι υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος μετάδοσης και νόσησης. Τα δε μέτρα πρόσβασης σε χώρους συγκέντρωσης του κοινού διαβαθμίζονται, πρώτον ανάλογα με το κάθε πεδίο, τον βαθμό επικινδυνότητάς του και τον αναγκαίο ή μη χαρακτήρα του και, δεύτερον, ανάλογα με τον κίνδυνο που κάθε πρόσωπο έχει στο να μεταδώσει τον ιό.

Για τα θέματα αυτά, η νομολογία είναι σαφής: Επιτρέπεται ο υποχρεωτικός εμβολιασμός ως προϋπόθεση για την πρόσβαση στην τυπική εκπαίδευση και για την κατάληψη θέσης εργασίας σε κρίσιμες κρατικές υποδομές, όπως η ΕΜΑΚ και δομές κοινωνικής προστασίας. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έχει επίσης κρίνει σύμφωνη με τη Σύμβαση εθνικά προγράμματα υποχρεωτικού εμβολιασμού.

9. Συνιστούν τα μέτρα διχασμό της κοινωνίας;

Σήμερα υπάρχει καθολική και άμεση πρόσβαση σε εμβόλιο της επιθυμίας του καθενός και της καθεμιας. Επιπλέον, γνωρίζουμε ότι η πιθανότητα να νοσήσει κάποιος/-α ανεμβολίαστος/-η είναι υπερπολλαπλάσια έναντι ενός/μιας εμβολιασμένου/-ης, ενώ το Σύστημα Υγείας πιέζεται λόγω της νόσησης των μη εμβολιασμένων, καθώς περισσότερο από το 90% των ασθενών Covid σε Μ.Ε.Θ. είναι ανεμβολίαστοι.

Με αυτά τα δεδομένα δεν υπακούει σε καμία λογική ούτε είναι ηθικό να επιβάλλονται καθολικοί περιορισμοί που θα καταλαμβάνουν τόσο τους ανεμβολίαστους όσο και τους εμβολιασμένους. Ο διχασμός δεν προκαλείται όταν μεριμνάς για τη δημόσια υγεία θέτοντας ανάλογες προϋποθέσεις, αλλά, αντιθέτως, όταν δεν διασφαλίζεις σε εκείνους που φροντίζουν για τον εαυτό τους και τους άλλους την κανονική τους ζωή. Την απάντηση τη δίνει το Συμβούλιο της Επικρατείας μνημονεύοντας ρητά ότι συνταγματικά δεν υφίσταται ταυτότητα συνθηκών μεταξύ εμβολιασμένων και μη εμβολιασμένων.

10. Ποιος είναι ο πραγματικός δείκτης κινδύνου για τους ανεμβολιαστους πολίτες;

Κάποιοι -ευτυχώς λίγοι- αμφισβητούν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων ως προς τον κίνδυνο βαριάς νόσησης επικαλούμενοι τους απόλυτους αριθμούς των εμβολιασμένων πολιτών που νοσούν και είναι διασωληνωμένοι σήμερα στις Μ.Ε.Θ. Κάνουν λάθος.

Εάν -για παράδειγμα- έχουμε ένα χωριό με 1.000 κατοίκους ηλικίας 60 ετών και άνω, εκ των οποίων οι 800 έχουν εμβολιαστεί και οι 200 όχι, στις Μ.Ε.Θ. από αυτό το χωριό, θα νοσηλεύονταν 8 κάτοικοι που έχουν κάνει το εμβόλιο και 4 που δεν το έχουν κάνει. Αν γίνει μια διαίρεση, μια στατιστική αναγωγή, του αριθμού των εμβολιασμένων διασωληνωμένων προς τον αριθμό των εμβολιασμένων κατοίκων του χωριού, δλδ 8/800=1%. Και αντίστοιχα άλλη μια διαίρεση των ανεμβολίαστων διασωληνωμένων προς τους ανεμβολιαστους κατοίκους, δλδ 4/200=2%. Προκύπτει επομένως ότι οι ανεμβολίαστοι έχουν στατιστικά τον διπλάσιο κίνδυνο να κολλήσουν και να διασωληνωθούν από τους εμβολιασμένους.

Το παράδειγμα αντικατοπτρίζει και την κατανομή των εμβολιασμένων και ανεμβολίαστων πολιτών στις ηλικίες 60 ετών και άνω, καθώς το 80% του πληθυσμού αυτής της ομάδας, περίπου 2,4 εκ. σε σύνολο 3 εκ. πολιτών, έχει εμβολιαστεί. Στην πραγματικότητα, οι περίπου 600.000 ανεμβολίαστοι πολίτες αυτής της ηλικιακής ομάδας δεν έχουν απλά διπλάσιες πιθανότητες να διασωληνωθούν αν νοσήσουν, αλλά 20 φορές περισσότερες πιθανότητες να νοσήσουν πολύ βαριά σε σχέση με τους εμβολιασμένους συμπολίτες τους.

Άρα αν οι διασωληνωμένοι που είναι σήμερα ανεμβολίαστοι και άνω των 60 ετών είχαν κάνει όλοι το εμβόλιο θα είχαμε 9 διασωληνώσεις (170/20) σε αυτή την ηλικιακή ομάδα αντί των 170, και συνολικά περίπου 50 αντί για 332 όπως είχαμε χθες Τετάρτη.

Τα εμβόλια, συνεπώς, έχουν υψηλό βαθμό αποτελεσματικότητας αλλά είναι προφανές ότι όσο αυξάνεται ο αριθμός των εμβολιασμένων πολιτών θα αυξάνεται σε απόλυτους αριθμούς και ο αριθμός εκείνων που νοσούν από COVID καθώς ο βαθμός νοσηρότητας συνδέεται και με άλλες υποκείμενες ασθένειες που έχει ένας φορέας του ιού. Στατιστικά και πραγματικά όμως είναι και θα είναι πολύ λιγότεροι από όσους θα είχαν νοσήσει βαριά αν δεν είχαμε το εμβόλιο.

Ακόμη κι αν είχαμε εμβολιάσει κατά 100% τον πληθυσμό δεν θα εξαφανίζαμε εντελώς τον ιό. Το εμβόλιο μειώνει αλλά δεν εξαφανίζει τις πιθανότητες νόσησης. Θα συνεχίσουμε να κολλάμε δηλαδή και ως εμβολιασμένοι, όπως συμβαίνει με τον ιό της γρίπης, αλλά αυτό θα συμβαίνει σε πολύ μικρότερο βαθμό και με πιο ήπια συμπτώματα για τους περισσότερους από εμάς.

Αυτό που κάνει τα εμβόλια επιτυχημένα είναι ότι μειώνει πολύ σημαντικά τις πιθανότητες βαριάς νόσησης και θανάτου, όπως δείχνουν τα πρόσφατα στοιχεία του ΕΟΔΥ.